No. 473, historie van de jongste M35
13 Aug 2012
No. 473 is de laatst gebouwde M35, volgens Citroën rolde hij op 12 maart 1971 de fabriek van Rennes la Janais uit. Kort daarna werd hij afgeleverd aan een arts in Metz, departement 57 Moselle. Hij heeft er twee jaar mee gereden, op het oliekaartje staat vermeld dat hij op 29 januari ‘73 59.945km gereden had, toen ik ‘m kocht stond er ongeveer 63.000km op de teller. Waarschijnlijk zal hij dus tot midden ‘73 gereden hebben.
Na het terugnemen van de M35’s bleven ze vaak bij dealers staan, werden ze aan musea gedoneerd, vernietigd of opgeslagen op het testcentrum in La Ferté Vidame. Het laatste is waarschijnlijk met deze gebeurd. Later kregen dealers een herkansing een exemplaar te bemachtigen, deze is toen naar de dealer in Saintes departement 17 Charente-Maritime getransporteerd. Het bewijs hiervoor hing nog deels aan de voorruit, het opgeplakte transportbriefje van Transport Citroën Celia. het andere deel zat bij de papieren. Het deel op de voorruit heb ik bij de restauratie laten zitten (evenals de Gauloise-peuken van de eerste eigenaar die nog in de asbak lagen). De twee delen heb ik digitaal samengevoegd. Ook het sleutellabel zat er nog bij.
In ‘88 werd de auto gevonden door de verzamelaar en uit Sainter meegenomen naar Noord-Nederland, alwaar hij tot 2007 heeft gestaan.
Daarna kwam hij met 16 andere M35’s bij een andere verzamelaar in Noord-Nederland terecht. In 2010 verhuisden er weer 14, waaronder No.473 naar mij toe.
Waarom nou dit exemplaar voor mijzelf gekozen? Want het was zeker niet de mooiste of beste. Daar waren een paar redenen voor, waaronder het feit dat tussen de 16 M35’s deze mij steeds bleef aantrekken, dat heb je soms met een auto. Toen ik mij er verder in ging verdiepen bleek dit dus de allerlaatste te zijn (het nummer was eerder niet direct leesbaar omdat de stickers niet op de schermen zaten), dat voegde voor mij natuurlijk extra waarde toe. Toen de verzamelaar hem ophaalde uit Saintes, deed hij dat voor een keer met zijn broer.....Sander. En toen bleek ook nog eens dat No. 473 en ik bijna even oud zijn, ongeveer twee maanden verschil in zijn voordeel.
Er is via het Conservatoire en de voormalig directeur van de vestiging waar de M35 hoogstwaarschijnlijk geleverd is geprobeerd de eerste eigenaar, de arts uit Metz, te achterhalen. Helaas is dat niet gelukt. Ook hebben we geprobeerd meer historie bij de dealer in Saintes te achterhalen, helaas was de garage een aantal jaren geleden overgenomen waardoor de kennis over de historie verloren was gegaan. Wat een leuk detail bleek bij de voorbereidingen van de restauratie was dat de missende rechter armsteun nooit gemonteerd is geweest. Het deurpaneel is wel voorgeboord, maar er zit geen afdruk van de steun. Waarschijnlijk waren de steunen op en werd de productie van M35's dus maar gestopt....
Dit is een foto van een van de eerste ritten die ik maakte nadat ik de techniek had aangepakt. Martijn van Well maakt 'm tijdens de AVN-meeting in Oud-Leusden in september 2010.